Landgoed Warnsborn met natuurlijk aangelegde bruggetjes

Johannahoeve Wolfheze

Regen, regen, nog meer regen, harde wind en blubber zouden kenmerkend zijn voor deze dag. Om 08.00 uur melde ik mij bij het startbureau van WS 78 in de kantine van het psychiatrisch ziekenhuis in Wolfheze. Ik kende deze omgeving goed, daar ik opgegroeid bent in Renkum waartoe Wolfheze behoorde. Echter WS kennende zouden we vele paden en gebieden betreden waarvan het bestaan amper bekend is. Om half negen mochten we dit keer weg en direct konden we de regen poncho’s uitklappen. We liepen langs het oude station van Wolfheze (uit 1845) het bos in en gingen bukkend door een heel klein tunneltje (die in de 2e wereldoorlog regelmatig al schuilplaats diende en die door de geallieerde gebruikt werd om materiaal te vervoeren naar de gevechtslinie: De brug bij Arnhem) richting de Johannahoeve. Dit grondgebied was de plek waar 2000 paramilitairen en 600 zweefvliegtuigjes landen voor de strijd om de brug bij Arnhem. We liepen een stuk langs de A50 op weg naar landgoed Warnsborn. Wederom een prachtig landgoed met schitterende waterpartijen en sprookjesachtige stukken bos, waar we ook nog even de “duizendjarige den” passeerde die in 2006 omgevallen is. We staken de grote weg weer over en deden landgoed “Lichtenbeek” aan. Hiervandaan naderde we al snel enkele oorlogsmonumenten en de erebegraafplaats in Oosterbeek. Ondertussen hadden we al heel wat modder, regen en wind ontvangen en werd het dus tijd voor een kop soep. Deze vonden we dan ook na 11km wandelen.

Duizendjarige Den

Na deze “dikke soep van Dick” konden we weer verder. We liepen de spoorbrug over op weg naar het centrum van Oosterbeek. Schuin overstekend kwamen wij landgoed Hartestein, waar het oorlogsmuseum gevestigd was. Hier was ook het hoofdkwartier van Generaal Urquhart gevestigd. Via het gebied “De Hemelse Berg” en de “Hoge Oorsprong & Zilverberg” ging de tocht verder. Dit landgoed is vrij toegankelijk en vind zijn oorsprong terug in 1860. Dit landgoed werd aangelegd om de woning van J. Kneppelhout. De woning is in 1944 verwoest. Via de Bilderbergse bossen keerde we na 21 km weer terug bij de startlocatie voor de grote rust. Een lekkere soepje met wat boterhammen werden verorberd en 10 minuten laten stonden weer buiten.

Het 2e gedeelte bestond uit een tocht over de Ginkelse heide. Prachtige heide, afgewisseld met loofbomen en restanten van vele dieren die hier leven. Echter op het open stuk richting de schaapskooi, stak de wind zijn kop op en regende het daarbij behoorlijk. Ingepakt in regenkleding nauwsluitend om je hoofd ploeterde we tegen de win in. Bij elke 3 stappen voorwaarts werden we door de wind en regen 1 stap terg geblazen. Bij de schaapskooi keerde we een stukje en liepen alras naar dierenpension “het hof van Ede”, alwaar de koffie wachtte. 30 km was er nu afgelegd.

Na de koffiepost staken we de weg over om nog een klein stukje door gebied “Noord Ginkel” te wandelen. Vervolgens keerde we naar de brug over de A12 om bij de parkeerplaats (die lokaal ook bekend staat als Homo ontmoetingsplaats) aan te komen bij de fruitpost. Hierna was er nog 3,5 km te gaan. Na een manderijntje gegeten te hebben liepen we gauw verder. Via een stukje bos en akkerland, langs een luchtlandingsmonument kwamen we al snel terug in Wolfheze, waar we na 6 uur en 16 minuten ons afmelden. Een prachtige tocht die helaas door de vele regen en wind niet optimaal tot zijn recht kwam.

Eduard