Het werd weer eens tijd voor een langere wandeltocht en deze tocht verleende zich daar uitstekend voor. 42 km en in een omgeving waar ik nog niet gewandeld had. Lunteren.

Om 08.00 uur was de start en ook geen minuut eerder mochten we starten. We liepen via de Boslaan direkt het bos in. Dit was het Lunters Buurtbosch. Dit is een stuk bos van ca. 130 ha. aangelegd in de jaren 90 van de 19e eeuw. Hij kocht voor 40-50 gulden per ha. stukjes heide rond de hoge berg en de Galgenberg. Deze grond was niet geschikt voor landbouw, maar wel voor bebossing. Toen de notaris in 1912 overleed werd het bos gemeenschapsgrond. Conform het testament van “de oude notaris” (zoals zijn bijnaam was) werd een stichting opgericht die het bos zou beheren en de huidige naam zal geven.

We liepen langs het pannenkoekenhuis en partycentrum “De Uilenbos” op weg naar het Wekeroms Zand. (hier kom ik later nog op terug). Bij een reconstructie van een woning uit de ijzertijd (ca. 800 voor Chr.) en de daarbij behorende schuur was een controlepost ingericht, compleet met een bewoner uit die tijd. Na de controle passeerde we de resten van “Celtic Fields”. Hoewel het niets met Kelten te maken heeft, wordt deze naam sinds 1923 gebruikt. Eigenlijk zijn het Raatakkers, Kleine stukjes vierkante of rechthoekige aaneengesloten akkers uit de late Bronstijd tot in de Romijnse tijd. Deze werden gebruikt voor de verbouw van primitieve graansoorten zoals emmertarwe en spelt. Hier diende zich ook de eerste rust aan op 8 km, die we uiteraard oversloegen.

We trokken de bossen weer in op weg naar Wekerom. Na de Otterloseweg overgestoken te hebben volgde we een gele route, langs de bordjes Lettenseberg-Peppelenburg. Daarna ging het fout. Op èèn of andere manier was of de route niet duidelijk, of liepen een tiental wandelaars gewoon verkeerd. We moesten de Ginkelse- en Edese heide op naar het Natuurcentrum voor de rust van 24km. Echter kwamen we uit bij uitzichtpunt “Valenberg” en liepen we richting Lunteren. We kwamen erachter zo’n 9 a 10 km gemist te hebben. Een aantal wandelaars besloten terug te lopen in de hoop weer het juiste pad tegen te komen. De rest, waaronder ik, besloten door te lopen.

We liepen het “klompenpad” op, die ons over de voormalige vuilstort in Wekerom leidde. Deze bult was 67 meter hoog en daarvandaan had je een prachtige weidse uitzicht. De afdaling was erg steil en het was goed opletten. Eenmaal beneden kwamen aan bij het venijnigste stuk van de tocht: “Het Wekeromse Zand”; In de Middeleeuwen ontstonden heidevelden als gevolg van het kappen van de bomen en door overbegrazing. Door het afplaggen van de heidevelden voor in de potstal en overbegrazing door schapen verdween de heide en ontstond de zandverstuiving. Aan de oostelijke rand van het Wekeromse zand ligt een in de zestiende eeuw aangelegde en met eiken beplante wal, die de akkers tegen het stuivende zand beschermden. Ook werd het zand aan het eind van de negentiende en begin twintigste eeuw ingeplant met grove den.

Na wat smalle paden gelopen te hebben die heuvel op, heuvel af gingen, kwamen we bij de eerste zandverstuiving aan. Deze moesten we op….maar hoe??? We begonnen maar te klauteren en eenmaal boven, was het even bijkomen. Na een kleine 3 minuten gelopen te hebben, kwamen we de volgende tegen. Deze was wat makkelijker te betreden. Eenmaal boven, had je een prachtig uitzicht over de zandvlakte. Het leek wel een woestijn. Maar waar moesten wij heen? In de verte zag je midden in het zand een paaltje staan met een rode kop. Daar moesten we heen. Daar aangekomen in de verte turen naar het volgden paadje. Zo liepen we een behoorlijk stukje door de zandvlakte heen alvorens weer in het bos te komen. Ondertussen waren we al 4 uur aan de wandel in een vlot tempo, zonder een rust te nemen. Hier zouden we ook Moeflons aan moeten treffen, maar ik heb ze niet gezien; De Moeflon is een kleine wilde schaap met horend, die achter de oren omkrullen.

Na dit bos kwamen we weer uit bij de Celtic Fields en na een kwartiertje bereikte we de rustpost die op 35 km zat (voor ons dus op 25 km). Nu maar even een bakkie doen. Na een minuut of 7 weer op weg voor de laatste 7 km. Die leidde ons weer naar het Lunterse Buurtbosch. Daar deden we nog even “de Koepel” aan, boven op de Galgenberg alvorens we lang de notaris Boom het bos weer verlieten en over de Bosweg terug naar het starbureau liepen. Na 5 uur wandelen hadden we ca. 33 km afgelegd.

Eduard

(foto’s volgen nog, upload systeem van de site werkt nog niet juist.)